Wit Szostak

Rocznik 1976, filozof po Papieskiej Akademii Teologicznej, jeden z najpopularniejszych pisarzy fantastycznych młodego pokolenia. Autor trzech powieści, zbioru opowiadań i kilku tekstów w pismach i antologiach. Trzykrotnie mominowany do Nagrody Imienia Janusza A. Zajdla, laureat śląkfy. Popularność zdobył powieściami "Wichry Smoczogór" i "Poszarpane granie", zawierającymi w sobie elementy baśni, góralskiej gawędy, powiastki filozoficznej i opisów kultury ludowej, zwłaszcza góralskiej. Nie dziwi to, gdyż jest Wit zapalonym podróznikiem oraz badaczem ginącego folkloru, w tym muzyki. Trudził się poszukiwaniem zapomnianych ludowych nut, które nierzadko sam wykonuje dziś na skrzypcach. Kulminacją tego nurtu jego zainteresowań jest powieść "Oberki do końca świata", dziejąca się w XX wieku i opisująca odchodzące pokolenia wiejskich muzykantów znad Pilicy.

Witold Jabłoński (gość honorowy Polconu)

Polonista, pisarz, dziennikarz, erudyta, znakomity gawędziarz. Autor czterotomowego cyklu "Gwiazda Wenus, Gwiazda Lucyfer" ("Uczeń czarnoksiężnika" (2003), "Metamorfozy" (2004), "Ogród miłości" (2006), "Trupi korowód" (2007)). Prócz talentu literackiego posiada szereg innych zalet, o których konwentowicze mogą przekonać się sami, ponieważ Witold jest osobą towarzyską. Gość Honorowy Polconu 2008.

Marek S. Huberath

Rocznik 1954. Krakowski fizyk, pracownik naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego. Odkrycie drugiego literackiego konkursu "Fantastyki" z lat osiemdziesiątych. Jego debiutanckie opowiadanie "Wrocieeś Sneogg, wiedziaam..." wygrało ten konkurs, pokonując między innymi "Wiedźmina" Andrzeja Sapkowskiego. Autor pięciu książek, jeden z zaledwie kilku fantastów wydawanych przez Wydawnictwo Literackie. Trzykrotny laureat Nagrody imienia Janusza A. Zajdla - za opowiadanie "Kara większa" oraz powieści "Druga podobizna w alabastrze" i "Gniazdo światów". Dodatkowo zapalony miłośnik wysokogórskich wędrówek. Jako naukowiec pisze głównie science fiction, jednakże najważniejszym problemem jego utworów są kwestie duchowe, religijne i metafizyczne. Często tym samym dotyka tematu Piekła, śmierci i relacji człowieka z Bogiem.

Petr Tyulenev

Rocznik 1983. Redaktor naczelny "Mira Fantastiki", rosyjskiego czasopisma, popularnego u naszych wschodnich braci w fantastyce.

Jakub Ćwiek

Rocznik 1982. Enfant terrible polskiej fantastyki, udatnie maskujący się jako animator kultury. Wydał dwa zbiory opowiadań: "Kłamca" (2005) i "Kłamca 2: Bóg marnotrawny" (2006), a w zeszłym roku ukazała się jego pierwsza powieść "Liżąc ostrze". Dwukrotnie nominowany do nagrody im. Janusza A. Zajdla - za rok 2005 za opowiadanie "Cicha Noc" i za rok 2006 za opowiadanie "Bóg marnotrawny". Sługa Metatrona. Ojciec dwojga dzieci. Jak widać - utalentowany i wszechstronny. Na Polconie 2008 pokaże swój najnowszy spektakl "Nie mam ust, a muszę krzyczeć" na podstawie opowiadania Harlana Ellisona pod tym samym tytułem.

Grigory Spitsyn

PR-manager "Mira Fantastiki" oraz autor tegoż czasopisma. W trakcie Polconu będzie można nim porozmawiać podczas spotkania z redakcją oraz podczas panelu o polskiej i rosyjskiej fantastyce, jej podobieństwach i różnicach.

Grzegorz Lipiec

Człowiek z kamerą w głowie. I w komórce. Założyciel niezależnej grupy filmowej SKY Piastowskie. Reżyser, scenarzysta, aktor, autor. Szczęśliwy tata. Chciałby zobaczyć Ziemię z kosmosu. Ale póki co w szaleńczym tempie montuje na prapremierowy, polconowy pokaz dwoje najnowsze dzieło, film s-f "Osiem w poziomie". Śpiesz się Grzegorz, trzymamy kciuki.

Piotr "Raku" Rak (Gość honorowy Polconu)

Piotr "Raku" Rak swoją karierę w fandomie zaczął jeszcze w OKMFiSF (Ogólnopolski Klub Fantastyki i Science Fiction), a konkretnie w jego oddziale bytomskim. OKMFiSF rozpadł się (i powstał PSMF), a Raku trafił do grupy założycieli Śląskiego Klubu Fantastyki (dostał legitymację z numerem 17). Była jesień 1981, w kraju działo się wiele. Pierwszy konwent, który został odwiedzony przez Raka, to Poznań i rok 1983. Pierwszy konwent przez Raka (m.in.) organizowany to rok 1984 i katowicka impreza "Kino - wizje przyszłości". Potem bywał na prawie wszystkich konwentach, z których sprawozdania (pisane z Piotrem W. Cholewą) publikowali w "Fikcjach" - fanzinie ŚKF. Raku często uczestniczył w imprezach zagranicznych i na każdej starał się pracować i pomagać. W 1993 r., na Euroconie w St Helier na wyspie Jersey, został za to wyróżniony nagrodą "Most Friendly Alien". Lata mijają, a praca i rodzina zmuszają niekiedy do ograniczenia aktywności. Raku nadal jednak działa w Śląskim Klubie Fantastyki i podtrzymuje związki z fandomem czeskim (i dba o to, by polska fantastyka miała tam należne jej uznanie). Poza macierzystmi imprezami katowickimi regularnie uczestniczy w Polconach, a do fandomu Wprowadził drugie pokolenie (obie córki). Z wykształcenia jest bibliotekoznawcą, pracuje w katowickim Energoprojekcie.

Richard LeParmentier

Richard LeParmentier wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych, jednak obecnie mieszka w Wielkiej Brytanii. Już w wieku szkolnym zaczął grać na scenie. W 1973 wystąpił na deskach teatru w Londynie a niedługo po tym zaczął występować w filmach. Jego trzecią filmową rolą w życiu było wcielenie się w admirała Mottiego w czwartym epizodzie „Gwiezdnych Wojen”. Scena, w której admirał Motti jest duszony przez Dartha Vadera za swoje lekceważące podejście do potęgi mocy została okrzyknięta „najsłynniejszą sceną Darta Vadera ze wszystkich sześciu części”. To właśnie w niej poznajemy po raz pierwszy w całej sadze potęgę ciemnej strony mocy. Po odejściu Petera Cushinga oraz Dona Hendersona Richard jest ostatnim żyjącym oficerem sił Imperialnych z oryginalnych „Gwiezdnych Wojen”. Od tamtego czasu występował w wielu filmach w USA oraz UK (m.in. w „Kto wrobił Królika Rogera”). Obecnie Richard zajmuje się pisaniem scenariuszy dla telewizji oraz do filmów. Napisał też scenariusz parodii Gwiezdnych Wojen, który ma nadzieję, że ukaże się jako film animowany.

Paweł Kempczyński

Urodził się na Mokotowie czterdzieści kilka lat temu, a jego przygoda z fantastyką rozpoczęła się od „Tajemniczej wyspy” J. Verne`a i trwa do dzisiaj. Fantastyka to była dla niego "ucieczka przed beznadziejnym dołem PRL, nędzą intelektualną mediów i licealnym absurdem, gdzie uczono ciężkiego lęku przed wiedzą". Czytał wszystko: powieści, broszurowe zbiory opowiadań i komiksy z „tamtego świata”. W czasie wolnym od lektury był Świętym Mikołajem (świetna posada!), optykiem, barmanem, zamiataczem ulic (zdrowa praca, doskonałe wynagrodzenie), sprzedawcą w sklepie RTV, studentem prawa na UW, zbankrutowanym przedsiębiorcą i urzędnikiem państwowym, wreszcie wieloletnim stałym współpracownikiem pism Cinema oraz WIK Wprost i Kultura. Z wyjątkiem dyscyplin paranaukowych interesuje go właściwie wszystko: biologia, antyk, fizyka, kino, sztuka, historia lotnictwa i lotów kosmicznych itp. Jego pierwsza powieść "Reqiuem dla Europy" nie jest futurystycznym horrorem, to porównanie do upadającego Rzymu i wynik codziennych obserwacji. Zdaniem Autora: Kultury mieszają się w coraz szybszym tempie, a znany nam świat zanika. Imperia umierają i jest to naturalny proces, w którym właśnie uczestniczymy. Nie ma się czego bać.

Bartosz Grykowski

Ma dwadzieścia pięć lat, z wykształcenia, zawodu i zamiłowania jest prawnikiem, w rzeczywistości jednak tym, co zawsze chciał robić w życiu jest pisanie książek. Gdy zaczynał, nie wiedział jeszcze, że ta droga okaże się znacznie trudniejsza i bardziej wymagająca. Jego poglądy na literaturę są wyraziste, bezkompromisowe i niepopularne. Jak sam mówi: „Literatura pełni dla mnie przede wszystkim funkcję eskapistyczną. Jeśli czytanie książki sprawia przyjemność, wywołuje na twarzy czytelnika uśmiech, wzbudza w nim zaciekawienie lub nagły, irracjonalny strach, słowem: pozwala oderwać się od szarej rzeczywistości, to jest to dla mnie wystarczająca rekomendacja. Oczywiście wszelka wartość poznawcza, intelektualna, czy wręcz filozoficzna też jest istotna, jednak tylko pod warunkiem, że książka ma podstawową cechę – jest po prostu ciekawa.” W 2005 otrzymał wyróżnienie w konkursie PWRSA i „Detektywa” za powieść kryminalną „10 lat później”.

Anna Brzezińska

Urodzona w 1971 roku. Mediewistka. Jedna z najpopularniejszych pisarek fantasy. Współwłaścicielka Agencji Wydawniczej RUNA. Zadebiutowała opowiadaniem "A kochał ją, że strach", które przyniosło jej Nagrodę Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla i stało się zarzewiem gorącej dyskusji o stanie polskiej współczesnej prozy fantastycznej. Opublikowała sześć książek: "Zbójecki gościniec", "Żmijowa harfa" (za nią także otrzymała Nagrodę Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla), "Opowieści z Wilżyńskiej Doliny", "Letni deszcz. Kielich", "Wody głębokie jak niebo" (tytułowe opowiadanie przyniosło trzecią Nagrodę Zajdla)i "Plewy na wietrze" oraz szereg opowiadań. Obecnie pracuje nad czwartym tomem sagi o zbóju Twardokęsku, który jest zatytułowany "Letni deszcz. Sztylet", cyklem "Wielka Wojna" (wraz z Grzegorzem Wiśniewskim), doktoratem (powoli zasnuwanym pajęczyną przez czerwone pajączki) i scenariuszem serialu fantasy.

Andrzej Drzewiński

Wrocławianin, fizyk, pisarz, pracownik naukowy Uniwersytetu Zielonogórskiego. Debiutował pisarsko na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku, obecny już w najstarszych numerach "Fantastyki". Wydał dwa zbiory opowidań - "Zabawa w strzelanego" oraz "Posłaniec" (ten drugi zawierał też opowiadania Mirosława Jabłońskiego); w tandemie autorskim z Andrzejem Ziemiańskim opublikowali dwie powieści - "Nostalgia za Sluang Side" i "Zabójcy szatana". Z jeszcze innym, również wrocławskim, autorem - Jackiem Inglotem - stworzył zbiór opowiadań "Bohaterowie do wynajęcia", który obrósł swoistą legendą, gdyż zapowiadany był przez różne wydawnictwa w ciągu dobrych kilkunastu lat. Ostatecznie ukazał się w roku 2004.

Maciej Guzek

Rocznik 1977. Prawnik, członek KF "Druga Era", jeden z twórców "Innych Planet". Jako fantasta zadebiutował w 2001 opowiadaniem "Brzask" na łamach "Science fiction". Po kilku opublikowancyh opowiadaniach w klimatach fantasy posttolkienowskiej przyszedł zasadniczy zwrot w jego twórczości, wraz z udziałem w konkursie na opowiadanie, ogłoszonym przez NF i British Council. Opowiadaniem "Królikarnia" Maciej zdobył drugą Nagrodę i nominację do Zajdla za rok 2004. Kilka następnych tekstów osadzonych w tym samym świecie złożyło się na zbiór opowiadań, również zatytułowany "Królikarnia". Opublikował też kilka tekstów w antologiach, w tym "Zmianę" (antologia Księga smoków), która przyniosła mu drugą nominację do Zajdla i "Adwent" (antologia "Księga Strachu"), nominowany w tym roku. Większość utworów Macieja to współczesny zgrabny mariaż science fiction i fantasy. Taki jest świat Królikarni, gdzie Polska staje się światowym mocarstwem dzięki odkryciu i eksploatowaniu przejść do innego, magicznego świata. Często ucieka się do zabaw literackich, przejawiających się to w aluzjach do naszego świata, to w języku jego bohaterów.

Rafał Kosik

Rocznik 1971. Przerwał studia architektonicznie, by założyć agencję reklamową, z czasem zdobywał też coraz większą popularność jako pisarz. Autor dwóch powieści fantastycznych - "Mars" i "Vertical" oraz wielu opowiadań, głównie na łamach "Nowej Fantastyki" i "Science fiction". Na nasz Polcon zapowiada nową powieść. Jeden z nielicznych obecnie twórców klasycznej fantastyki naukowej, czasem z elementami horroru. Duży sukces rynkowy odniósł bestsellerowym cyklem powieści dla dzieci o przygodach Felixa, Neta i Niki.

dr Ondřej Herec

Słowak, opublikował około czterdziestu esejów i tekstów naukowych dot. science fiction, fantasy i horroru, głównie w kontekście międzynarodowego SF, ale także początków historii SF na Słowacji. Przez kilka dekad był członkiem i prezesem jury czeskich i słowackich nagród literackich SF, w tym stworzonej przez niego w 1990 r., pierwszej i najbardziej prestiżowej słowackiej - Nagrody Gustava Reussa, której plon został wydany w trzynastu antologiach zawierających słowacką fantastykę. Jest laureatem nagród Mlok i Czesko-Słowackiej Akademii Science Fiction, Fantasy i Horroru.

Tomasz Łysiak

Rocznik 1970, scenarzysta, dziennikarz, satyryk. Olbrzymią popularność zdobył jako autor audycji śledczo-telefonicznej „Dedektyw-Inwektyw”, emitowanej w radio WAWA. Scenarzysta filmu promującego Polskę na EXPO 2008 w Saragossie. „Szalbierz” to jego debiut powieściowy i zarazem pierwsza część trylogii, której zwieńczeniem będzie wielka bitwa średniowiecznej Europy pod Legnicą.

Magdalena Kozak

Z wykształcenia lekarz, pracuje w dziedzinie badań klinicznych. Natomiast jej pasją jest wszystko, co związane z militariami - skacze ze spadochonem, strzela, trenuje sporty walki... Warto również wspomnieć, że Magda brała ślub ponad 3000 metrów nad ziemią - w trakcie skoku spadochronowego. Zadebiutowała w roku 2004 opowiadaniem "Nuda" opublikowanym na łamach "Fahrenheita" (z którym jest związana do tej pory), ale szerszej publiczności znana jest jako autorka bestsellerowego "Nocarza" i jego kontynuacji - "Renegata". Poza tym jej opowiadania ukazały się w czasopismach "Nowa Fantastyka", "Science Fiction", "Fantasy & Horror" oraz "Esensja".

Łukasz Orbitowski

Rocznik 1977. Redaktor, publicysta, przede wszystkim zaś popularny pisarz. Na obszarze fantastyki debiutował w roku 2001, w pierwszym numerze miesięcznika "Science Fiction". Autor rozlicznych opowiadań w pismach i antologiach, część z nich zebrano w tomie "Wigilijne psy". Ponadto opublikował powieści "Horror show" i "Tracę ciepło" (nominowane w tym roku do Nagrody Zajdla), dwa zbiory opowiadań w niewielkim nakładzie, a ostatnio wspólnie z Jarosławem Urbaniukiem polityczną powieść grozy "Pies i klecha. Przeciwko wszystkim". Pisze przede wszystkim współczesne horrory, nierzadko dziejące się na ulicach i osiedlach Krakowa. Opisy szarej codzienności sąsiadują w nich z magicznymi, często przerażającymi przygodami. Dostrzeżony także poza obszarem fantastyki, czego dowodem jest związanie się z Wydawnictwem Literackim.

Wojciech Szyda

Rocznik 1976. Prawnik, członek KF "Druga Era", jeden z pomysłodawców i głównych architektów fanzinu "Inne Planety". Jako pisarz zadebiutował w 1997 opowiadaniem "Psychonautka" na łamach NF, które wzbudziło gorące dyskusje i kontrowersje w fandomie. Autor kilkudziesięciu opowiadań rozsianych po wszystkich możliwych pismach i antologiach, a także powieści "Hotel Wieczność" i "Miasto dusz" oraz zbioru opowiadań "Szlak cudów" - tytułowy tekst zbiorku był nominowany do Zajdla za rok 2004. W tym roku nominowany po raz drugi, za opowiadanie "Hexenhammer". Główne tematy poruszane w tekstach Wojtka to religia, mistyka i filozofia. Nie stroni przy tym od wartkiej, często sensacyjno-kryminalnej akcji, gier słownych i aluzji kulturowych. Jest zdecydowanym zwolennikiem literatury trudniejszej, dającej czytelnikowi coś więcej niż czysta rozrywka. Jego głównym literackim mistrzem jest Borges, stąd często tworzy też miniatury nawiązujące do twórczości tego autora.

Andrzej Zimniak

Rocznik 1946, naukowiec, doktor chemii Politechniki Warszawskiej, pisarz. Debiutował w 1980, od tamtej pory wciąż płodny pisarsko, w różnych wydawnictwach łącznie wydał osiem zbiorów opowiadań i dwie powieści. Na Polconie 2005 w Błażejewku pod Poznaniem święcił dwudziestopięciolecie twórczości, co uczcił spotkaniem pod wdzięcznym tytułem "Rozmyślania nad ćwiartką". Pierwsze jego utwory kwalifikowane były przez niektórych do królującego wówczas w Polsce nurtu fantastyki socjologicznej, lecz raczej niesłusznie - była to proza holistyczna, egzystencjalna i swego rodzaju "fala myśli". Patrząc z perspektywy ponad dwudziestu pięciu lat, można stwierdzić że Zimniak pisze głównie fantastykę naukową, głęboko przesyconą humanizmem i opisem relacji międzyludzkich. Sporo szumu narobił jego cykl opowiadań o brudnym aniele Enkelu, przedstawiony w zbiorku "Klatka pełna aniołów". Andrzej ma również na swoim koncie niezliczone publikacje naukowe, w nieco lżejszy sposób referaty i prelekcje popularnonaukowe przedstawiał często na konwentach, a plotka głosi iż był niegdyś jednym z najszybciej biegających polskich pisarzy.

Wojciech Siudmak

Światowej sławy polski malarz, mieszkający na stałe we Fracji. Określany częto jako surrealista, szczególnie kochany jest przez fantastów - jego prace często wykorzytywane były jako ilustracje, okładki książek, a także płyt rockowych. Zapoznać się bliżej z twórcą i jego twórczością można na oficjalnej stronie: www.siudmak.pl

Jakub Nowak

Pisarz młodej generacji, rodem z Lublina. Mimo wydania drukiem zaledwie kilku opowiadań - już przez wielu ochrzczony nadzieją polskiej sf czy wręcz "nowym Dukajem". Debiutował brawurowo, zwyciężając w konkursie NF i British Council opowiadaniem "Struktura dysonansu - legenda". Opublikowanym w zeszłym roku w NF "Karnawałem" zdobył nominację do Nagrody Zajdla. Tylko pogratulować takiego początku.

Jacek Inglot

Wrocławianin, pisarz, krytyk, nauczyciel i redaktor. Autor powieści "Quietus", dwóch zbiorów opowiadań: "Inquisitor" oraz (wspólnie z Andrzejem Drzewińskim) "Bohaterowie do wynajęcia", publikował też teksty w wielu pismach i antologiach. Niegdyś naczelny pesymista polskiej fantastyki, co posunęło go aż do zaprzestania działalności pisarskiej. Na szczęście niedawno do niej powrócił. Większość utworów Jacka przedstawiała fantastyczne i horrorowate historie dziejące się we współczesnym Wrocławiu (podobnie pisał inny autor mocnej wrocławskiej grupy - Andrzej Ziemiański), nierzadko we wrocławskiej szkole ("Inquisitor"), co dało autorowi szerokie możliwości przelania na papier własnych nauczycielskich doświadczeń i refleksji. Odmienny charakter miała głośna powieść "Quietus" opisująca alternatywne Imperium Rzymskie w którym chrześcijanie zostali niemal wybici i zredukowani do statusu małej sekty. Wiosną tego roku ukazało się "Porwanie sabinek" - tym razem jest to powieść współczesna z nurtu "rozrachunkowego".

Marek Baraniecki

Niemal legenda polskiej SF pierwszej połowy lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia i gwiazda pionierskiego okresu działalności miesięcznika "Fantastyka". Pierwszy laureat Nagrody Imienia Janusza A. Zajdla - za powieść "Głowa Kasandry". W zbiorku (1985) pod takim samym tytułem znalazły się również trzy opowiadania, z których każde warte jest poznania. Najsłynniejszym było z pewnością "Karlgoro godzina 18", do dziś przywoływane jako wzór przez Macieja Parowskiego przy niemal każdej możliwej okazji. Mimo opublikowania raptem kilku tekstów przed ponad dwudziestu laty i długoletniego milczenia (spowodowanego także długimi i nieudanymi pracami nad ekranizacją "Głowy Kasandry") nazwisko Baranieckiego wciąż otoczone było swego rodzaju sławą wśród starszych czytelników. Pisarz przypomniał się i dał poznać młodszej publiczności podczas Polconu 2005 w Błażejewku; od tamtej pory wyszedł również z literackiego niebytu - opublikował kilka nowych opowiadań na łamach NF oraz w "Wizjach Alternatywnych", zaś na Polcon wydawnictwo SuperNOWA obiecuje wznowienie legendarnej książki, uzupełnionej o nowe teksty.